Wielcy Malarze
Stanisław Ignacy Witkiewicz
– Witkacy, portrecista pokątny
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885-1939)
KARYKATURZYSTA
GŁÓWNY IDEOLOG FORMISTÓW
DRAMATURG I POWIEŚCIOPISARZ
PORTRECISTA
TEORETYK I KRYTYK SZTUKI
FOTOGRAF I RYSOWNIK
FILOZOF I WIZJONER
Stanisław Ignacy Witkiewicz
1885
24 lutego w Warszawie urodził się Stanisław Ignacy Witkiewicz „Witkacy”, syn Stanisława Witkiewicza (malarz, pisarz, architekt, twórca „stylu zakopiańskiego”) i Marii z Pietrzkiewiczów (nauczycielki muzyki)
1890
z powodu choroby Stanisława Witkiewicza-ojca, rodzina przeniosła się do Zakopanego. Ojciec Witkacego był zagorzałym przeciwnikiem systemu szkolnictwa, unicestwiającego indywidualność ucznia. Stąd też sam kierował edukacją syna, organizował mu prywatne lekcje, prowadzone często przez profesorów uniwersytetu i wybitnych artystów. Popierał także samodzielność młodego Witkacego w wyborze własnych zainteresowań.
1903
1887-1891
studiował w Szkole Sztuk Pięknych i na Uniwersytecie Jagiellońskim
1905
wbrew woli ojca, rozpoczął studia w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, najpierw w pracowni Jana Stanisławskiego, później Józefa Mehoffera. Na wyobraźnię młodego Witkacego mocno oddziaływała sztuka Witolda Wojtkiewicza
1914
21 lutego narzeczona Stanisława Ignacego Witkiewicza – Jadwiga Janczewska popełniła samobójstwo. Wiadomo, że Jadwiga była w ciąży, a Witkacy panicznie bał się konsekwencji wydania dziecka na świat, którego przyszłość budziła w nim najgorsze obawy. Podobno dochodziło też między narzeczonymi do nieporozumień na tle rzekomego flirtu z Karolem Szymanowskim. Ponieważ tragedia ta wydarzyła się po kłótni narzeczonych, Witkacy głęboko obwiniał się za to.
1914
od głębokiej depresji miała go oderwać propozycja podróży w roli fotografa do Nowej Gwinei z Bronisławem Malinowskim. W lipcu dotarli do Australii, gdzie dowiedzieli się o wybuchu I wojny światowej. Po scysjach z towarzyszem wyprawy, Stanisław Ignacy Witkiewicz powrócił do Europy, gdzie zaciągnął się do armii carskiej Rosji (elitarnej jednostki piechoty), gdyż uważał, że w nowym konflikcie zbrojnym Polacy powinni wybić się na niepodległość walcząc po stronie słowiańskiej, a nie germańskiej.
1917
zwolniony z wojska, z powodu ran odniesionych w bitwie nad Stochodem (wśród przeciwników armii rosyjskiej znajdowały się tam również oddziały Legionów Polskich Józefa Piłsudzkiego)
1918
powrót do Zakopanego, zaczął intensywnie malować i pisać. Został przyjęty do grupy Formistów, zaczęły się również pierwsze wystawy i premiery teatralne
1923
Stanisław Ignacy Witkiewicz 30 kwietnia ożenił się z wnuczką Juliusza Kossaka – Jadwigą Unrug jednak nie było to udane małżeństwo. Ciągłe konflikty sprawiły, że Jadwiga przeniosła się do Warszawy. Jednak nieudany związek małżeński z czasem przekształcił się w głęboką przyjaźń. Stanisław i Jadwiga często się odwiedzali, a z korespondencji Witkacego do żony zachowało się blisko 1300 listów
1925
zrezygnował z malarstwa olejnego na rzecz pasteli, założył też „Firmę Portretową S.I. Witkiewicz”, co było jego głównym źródłem utrzymania
1929
w lecie Stanisław Ignacy Witkiewicz zakochał się ze wzajemnością z Czesławą Oknińską-Korzeniowską
1935
stworzył podstawy własnego systemu filozoficznego – zawarte w „Pojęcia i twierdzenia implikowane przez pojęcie Istnienia”. Zajmował się też krytyką literacką, publikował i recenzował artykuły, poznał w tym czasie Zofię Nałkowską, Witolda Gombrowicza i Brunona Schulza. Za twórczość literacką otrzymał Złoty Wawrzyn Polskiej Akademii Literatury